Beste Arjen,

Wat deed het pijn. Het deed jou pijn maar daardoor ons ook. 3 verloren finales op rij. Ik heb het met je te doen. Vandaar deze brief. Ik weet zeker dat er meer mensen zijn die deze gevoelens delen. Ik had het je gegund Arjen, ik had het jou nog zo gegund. Ik had het mezelf ook gegund. Voor mij was het ook een hele opgave. Voor het eerst in mijn hele leven was ik voor Duitsers. Dankzij jou Arjen! De keuze was nou ook niet echt reuze in de finale. Of je was voor een Duitse ploeg of voor een ploeg die Duits speelde.

Hoofdzaak.

Ik blog de laatste tijd wat weinig, dat lijkt tenminste zo. Ik blog natuurlijk op twee adressen. Je zou de blogs op geenbeperking.nl moeten lezen (die zijn bijna net zo goed als de blogs hier). Feit is wel dat ik minder blog dan dat ik eigenlijk het liefst zou willen. Hoe komt het dan dat ik niet meer dan twee per maand op dit blog zet? Ik ben de status der werkloosheid voorbij en dat voelt heerlijk! Maar daardoor lijkt het wel alsof ik thuis langer moet nadenken over dingen zoals de aan te trekken onderbroek voor de volgende dag en wat ik moet bloggen.

Dag der aarde.

Je bent het vergeten he? Of niet? Het is een bijzondere dag vandaag. Net als kerst. Alleen heb je hier maar één dag van dus als je dit bericht morgen pas leest dan ben je te laat. Eigen schuld, had je dit bericht maar eerder moeten lezen. Nee, het is geen Moederdag. Dat is het pas op mijn verjaardag, nog een reden om die dag niet te missen. Maar je hoeft in elk geval niet naar het tankstation te scheuren voor een bosje bloemen. Ik zou bijna zeggen dat je dat juist niet moet doen! Ik zou dan eerder naar het tankstation wandelen.

Paaseigenwijs

Het is Pasen. Van oorsprong een Christelijk feest waarbij men de wederopstanding van Jezus Christus viert. Een aantal eeuwen verder eten mensen zich klem met eieren, al dan niet van chocola. Er moet ergens in de tussentijd iemand zijn geweest die dacht dat als we dan toch de wederopstanding aan het vieren waren we net zo goed met zijn allen eieren konden gaan eten. Eerst werd hij voor gek verklaard. Het was not done om tijdens een Christelijke gebeurtenis eieren te gaan zitten eten, dat zou namelijk hetzelfde zijn als dat je tijdens kerst een boom zou gaan versieren en in je woning zou gaan zetten.

Ultiem bedot.

Wij, jij, ik en iedereen, wij dus. Wij worden bedot, besodemieterd en in het welbekende ootje genomen.  Door wie? Heel simpel. Door onszelf, jij ik en iedereen, onszelf dus. Waarom omdat we consumenten zijn. Dat hoort er nou eenmaal bij. Als consumenten nemen wij producten en diensten af waarvan de verwachting hoger is dan dat het nou eenmaal waar kan maken.  Soms is dat door een te hoog verwachtingspatroon die wij zelf creëren maar vaker is dat omdat wij onszelf graag dingen laten wijsmaken. Dat is niet leeftijd gebonden en mannen overkomt het net zo vaak als vrouwen. Gewoon omdat de economie er goed op draait.

Gemolkorfd.

Het is donderdagavond. Ik zit gespannen voor de TV. Wie is de mol? Voor velen een vraag voor mij een weet. Ik weet het! Ik weet het al een hele tijd. Ik heb er felle discussies met mijn moeder over gehad en ik weet het. Liesbeth is de mol. Ze heet het goed gespeeld maar ik had haar door. Molliger dan haar kan gewoon niet! Alhoewel, als je die zin letterlijk neemt dan maakt Anne Marie ook een goede kans. Maar zij kan de mol niet zijn, zij heeft namelijk gewonnen. De laatste aflevering was voor mij slechts een formaliteit, een bevestiging van vermoedens.

Huishoudhorror.

Gisteren mocht ik mee naar de huishoudbeurs. Vraag niet waarom, maar ik ging. De RAI in Amsterdam is de locatie voor deze beurs der kneuterende huisvrouwen en hun slaafse mannen. Op de heenweg kan je de mensen die naar de huishoudbeurs gaan,  al onderscheiden van alle andere mensen. In de auto’s zie je vooral enthousiaste vrouwen en tevens een man met een gezicht wat dan al op wanhoop staat. Te voet zie je hoofdzakelijk de later in dit blog vervloekte trolleys.